រលូត​កូន​មកពី​អ្វី​?

, , Leave a comment

07-7-2015

​បញ្ហា​ធ្លាក់ឈាម​ក្នុងពេល​មាន​ផ្ទៃពោះ គឺជា​សញ្ញាណ​បញ្ជា​ក់នូវ​ការ​រលូត​កូន ដែលជា​ក្តីបារម្ភ​របស់​ស្ត្រី​មាន​ផ្ទៃពោះ​។ ប៉ុន្តែ​មិន​គ្រប់​ករណី​ទាំងអស់​ទេ ក៏មាន​ករណីខ្លះ នៅ​អាច​រក្សាគភ៌​ឲ្យ​នៅ​គង់វង្ស​បាន​…​។​

 

+​លក្ខណៈ​ទូទៅ ៖
​ការ​រលូត​កូន (Abortion) សម្ដៅ​ដល់​ការបញ្ចប់​ការ​មានគភ៌ មុនពេល​កំណត់​ដែល​ទារក ត្រូវ​សម្រាល ហើយ​អាច​ចិញ្ចឹម​ឲ្យ​រស់រានមានជីវិត​បាន​។ នៅតាម​ប្រទេស​នីមួយៗ មាន​ក្រឹត្យក្រម​ការវិនិច្ឆ័យ​សភា​ពរ​លូត​កូន​មិន​ដូចគ្នា តែ​ក្រិ​ត្យ​ក្រម​វិនិច្ឆ័យ​ជាទូទៅ​គឺ ៖

 

-​ទារក​កើតមុន​អាយុ​គភ៌​២៨​សប្តាហ៍​។​
-​ទារក​មាន​ទម្ងន់​ខ្លួន​ពេល​កើត​តិចជាង​១.០០០​ក្រាម​។​
-​ទារក​មាន​ប្រវែង​ដងខ្លួន​ពេល​សម្រាល​តិចជាង​៣៥​ស​.​ម​។​

 

​ស្ត្រី​មាន​ផ្ទៃពោះ​ដែលមាន​បញ្ហា​រលូត​កូន ភាគច្រើន​បានមក​រក​គ្រូពេទ្យ ដោយ​អាការ​ធ្លាក់ឈាម​តាម​ទ្វារមាស និង​ឈឺ​ក្នុង​ពោះ ដោយ​អ្នកខ្លះ​អាច​មិនបាន​ដឹងថា ខ្លួន​មាន​ផ្ទៃពោះ​ជាមុន​ផង​ក៏មាន ខណៈ​ស្ត្រី​ប្រមាណ​១០-២៥​ភាគរយ មាន​ផ្ទៃពោះ និង​មានការ​រលូត​កូន​ដោយ​មិនដឹង​ខ្លួន​។​

 

+​ការ​រលូត​កូន​បែង​ចែកជា​៧​ក្រុម គឺ​៖
១-​ការ​រលូត​ដោយមាន​សញ្ញា​គំរាម (Threaten Abortion) ៖ ជាស​ភាព​ដែលមាន​ធ្លាក់ឈាម​តាម​ទ្វារមាស ប៉ុន្តែ​មាត់ស្បូន​នៅ​មិនទាន់​បើក ហើយ​ទារក​ក្នុង​ផ្ទៃ ក៏​នៅមាន​ជីវិត​នៅឡើយ ធ្វើ​ឲ្យ​អាច​រក្សាគភ៌​ឲ្យ​នៅ​គង់វង្ស រហូតដល់​គ្រប់​កំណត់​សម្រាល​បាន​។ ប៉ុន្តែ​ក៏មាន​ស្ត្រី​មួយចំនួន អាចមាន​ការ​រលូត​មិនអាច​ចៀសវាង​បាន​តាម​ក្រោយ​ទៀត​។​

 

២-​ការ​រលូត​ដោយ​មិនអាច​ចៀសវាង​បាន (Inevitable Abortion) ៖ ជាស​ភាព​ដែល​ស្ត្រី​មាន​ផ្ទៃពោះ ធ្លាក់ឈាម​តាម​ទ្វារមាស ប៉ុន្តែ មិនទាន់មាន​ទារក ឬ​បំណែក​គភ៌ ចេញមក​ខាងក្រៅ​នៅឡើយ​។ នៅពេល​គ្រូពេទ្យ​ពិនិត្យ​ខាងក្នុង​រកឃើញថា មាន​ការបើក​មាត់ស្បូន ហើយ​អ្នកខ្លះ​អាចមាន​បែក​ថង់ទឹកភ្លោះ រួមជាមួយ​ផង ធ្វើ​ឲ្យ​ទារក​មិនអាច​រស់រានមានជីវិត​បន្តទៀត នៅក្នុង​ផ្ទៃ​ស្បូន​បាន​បណ្តាល​ឲ្យ​មានការ​រលូត​ចេញមកក្រៅ​យ៉ាងពិត​ប្រាកដ​។​

 

៣-​ការ​រលូត​មិន​ពេញលេញ (Incomplete Abortion) ៖ ស្ត្រី​មាន​ផ្ទៃពោះ​នឹង​មករក​គ្រូពេទ្យ​ដោយ​អាការ​ធ្លាក់ឈាម​តាម​ទ្វារមាស និង​ឈឺពោះ​ខ្លាំង ព្រមទាំង​ប្រាប់ថា មាន​ទារក ឬ​បំណែ​កសុក ធ្លាក់​ចេញមកក្រៅ​ហើយ​។ នៅពេល​គ្រូពេទ្យ​ពិនិត្យ​ខាងក្នុង​ឃើញថា មាត់ស្បូន​បើក និង​មាន​ធ្លាក់ឈាម​តាម​មាត់ស្បូន​ជារឿយៗ បង្ហាញ​ឲ្យ​ឃើញថា នៅមាន​បំណែក​ទារក ឬ​បំណែ​កសុក​ខ្លះ​នៅ​សេសសល់​ក្នុង​ស្បូន នៅឡើយ​ចាំបាច់​ត្រូវ​ព្យាបាល​ដោយ​ការ​កោស​ស្បូន ដើម្បី​យក​បំណែក​នៅសល់​ចេញមក​ឲ្យ​អស់​។​

 

៤-​ការ​រលូត​ពេញលេញ (Incomplete Abortion) ៖ ស្ត្រី​មាន​ផ្ទៃពោះ នឹង​មកជួប​គ្រូពេទ្យ ដោយ​អាការ​ធ្លាក់ឈាម​តាម​ទ្វារមាស និង​មាន​ទារក ឬ​បំណែក​ទារក​ធ្លាក់​ចេញ មក​ក្រៅ​រួចហើយ​បន្ទាប់មក​ឈាម​ក៏​ឈប់​ហូរ​។ ពេល​ពិនិត្យ​ខាងក្នុង​គ្រូពេទ្យ​នឹង​រកឃើញថា មាត់ស្បូន​បាន​បិទ​វិញ​ហើយ ចាត់ទុក​ជាការ​រលូត​ពេញលេញ​ហើយ មិនចាំបាច់​ត្រូវ​ផ្តល់​ការព្យាបាល​អ្វី​បន្ថែមទៀត​ទេ​។​

 

៥-​ការ​រលូត​ជា​អចិន្ត្រៃយ៍ (Habitual Abortion) ៖ សម្ដៅ​ដល់​ស្ត្រី​មាន​ផ្ទៃពោះ​ដែលមាន​ការ​រលូត​កូន​ជាប់ៗ​គ្នា តាំងពី​៣​ដង​ឡើងទៅ​ចាំបាច់​ត្រូវ​បានទទួល​ការពិនិត្យ​បន្ថែម ដើម្បី​រក​មូលហេតុ​នៃ​ការ​រលូត​កូន​ដូចជា ភាពខុសប្រក្រតី នៃ​ក្រូម៉ូសូម ឬ​ភាពខុសប្រក្រតី​នៃ​រចនាសម្ព័ន្ធ​បន្ត​ពូជ ភេទស្ត្រី ដើម្បី​បានទទួល​ការព្យាបាល​ដ៏​សមស្រប និង​បង្ការ​ការ​រលូត​កូន​នៅពេល​មាន​ផ្ទៃពោះ​លើក​ក្រោយៗ​ទៀត​។​

 

៦-​ការបញ្ចប់​គភ៌ ដើម្បី​ជួយ​ជីវិត​ម្តាយ (Therpevtic Abortion) ៖ ជាការ​បញ្ចប់​គភ៌​ដោយ​គ្រូពេទ្យ​អាចធ្វើ​បាន​តាម​ការកំណត់​របស់​ច្បាប់ គឺ​គភ៌ អាចមាន​គ្រោះថ្នាក់​ចំពោះ​សុខភាព​របស់​ម្តាយ (​ដូចជា ម្តាយ​ឈឺ​ជំងឺ​បេះដូង​ធ្ងន់ធ្ងរ បើ​មានគភ៌​បន្តទៀត អាចមាន​គ្រោះថ្នាក់​ដល់​ជីវិត​) ឬ​គភ៌​ដែល​កើតឡើង​ដោយសារ​ការចាប់រំលោភ​។​

 

៧-​ការ​រំលូតកូន​ខុសច្បាប់​(Criminal Abortion) ៖ ជាការ​រំលូតកូន​ដោយ​គ្រូពេទ្យ ឬ​មនុស្ស​ទូទៅ​ដោយ​ពុំមាន​ការកំណត់​តាមច្បាប់​។ ក្រោយពី​រំលូត​ហើយ​តែងតែ​កើតមាន​សភាព​ជ្រៀតជ្រែក​ច្រើន ដូចជា ឆ្លង​មេរោគ ធ្លាក់ឈាម ធ្លុះ​ស្បូន ជាដើម ដែល​អ្នកខ្លះ​អាច​ធ្ងន់ធ្ងរ​រហូតដល់​ថ្នាក់​បាត់បង់​ជីវិត​បាន​។​

 

+​អាការ​នៃ​ការ​រំលូតកូន​៖
​បើ​ស្ត្រី​មាន​ផ្ទៃពោះ​មាន​អាការ​ដូចខាងក្រោម គួរ​ប្រញាប់​ទៅ​ជួប​គ្រូពេទ្យ ដើម្បី​ពិនិត្យ​មើលថា មានការ​រំលូតកូន​កើតឡើង​ឬទេ ?
-​មាន​ធ្លាក់ឈាម​ស្រស់ៗ ឬ​សំបោរ​លាយ​ឈាម ហូរ​ចេញ​តាម​ទ្វារមាស​។​
-​ឈឺចាប់ ឬ​ឈឺ​ធ្ងន់ៗ​នៅក្នុង​ពោះ​ក្រោម​ផ្ចិត​។​
-​បាត់​អាការ​របស់​អ្នកមាន​ផ្ទៃពោះ​។​

 

+ មូលហេតុ​៖
​ការ​រំលូតកូន​មាន​ច្រើន​មូលហេតុ បែង​ចែកជា​២​ក្រុម​ធំៗ គឺ​៖
១-​មូលហេតុ​ពី​ទារក​ក្នុង​ផ្ទៃ ៖ តែងតែ​បញ្ចប់​គភ៌ តាំងពី​អាយុ​គភ៌​៣​ខែ​ដំបូង ដូចជា ៖
-​មាន​ភាពខុសប្រក្រតីរ​បស់​ក្រូម៉ូសូម អាច​កើត មាន​ភាពខុសប្រក្រតី​នៅ​អូវុល ឬ​នៅ​មេ​រូប​ជីវិត ឬ​នៅក្នុង អំឡុង​ពេលដែល​អំប្រ៊ីយ៉ុង កំពុង​ផ្តាច់ខ្លួន បង្កើន​ចំនួន​កោសិកា​។ ជា​មូលហេតុ​នៃ​ការ​រលូត​កូន ដែល​ជួប​ញឹកញាប់​បំផុត​។
-​មានការ​លូតលាស់​រប​ស់​អំប្រ៊ីយ៉ុង ក្នុង​ផ្ទៃ ក្រោយ ពី​បដិសន្ធិ​ខុស​ប្រក្រតី ដូចជា ផ្ទៃពោះ​ខ្យល់ (Blighted Ovum) មានតែ​ថង់​ផ្ទៃពោះ ប៉ុន្តែ អំប្រ៊ីយ៉ុង បាន​រួញ​ស្វិត បាត់ទៅហើយ​)​។​

 

២-​មូលហេតុ​ពី​ម្តាយ ៖ តែងតែ​កើតមាន​ការ​រលូត​កូន ក្នុងអំឡុងពេល​អាយុ​គភ៌ លើសពី​៣​ខែ​ហើយ ដូចជា ៖
-​ម្តាយ​ឈឺ​រ៉ាំរ៉ៃ ធ្វើ​ឲ្យ​សុខ​ភាពមិន​រឹងមាំ​។​
-​មានការ​ឆ្លង​មេរោគ​ធ្ងន់ធ្ងរ​ក្នុងពេល​មានគភ៌ ធ្វើ​ឲ្យ​ម្តាយ​មាន​គ្រុនក្តៅ​ខ្ពស់ ដូចជា ឆ្លង​មេរោគ​គ្រុនចាញ់ ឬ​រលាក​តម្រងនោម​។​
-​ម្តាយ​បានទទួល​សារធាតុ​អាហារ​មិន​គ្រប់គ្រាន់​។​
-​ម្តាយ​ទទួលទាន​ថ្នាំ​មួយចំនួន ដែលមាន​ផលប៉ះពាល់​ដល់​ទារក​ក្នុង​ផ្ទៃ​។​
-​ម្តាយ​មានការ​ដំណើរ​ជីវិត​មិន​សមស្រប ដូចជា ជក់បារី ពិសា​គ្រឿង​ស្រវឹង ឬ​កាហ្វេ ច្រើនជាង​៤​កែវ ក្នុង​១​ថ្ងៃ ការ​ទទួលរង​វិទ្យុសកម្ម ឬ​សារ​ធាតុគីមី​ជាដើម​។​
-​ម្តាយ​មាន​បញ្ហា​មាត់ស្បូន​មិន​រឹងមាំ​។​
-​ម្តាយ​បានទទួល​គ្រោះថ្នាក់​ក្នុងពេល​មាន​ផ្ទៃពោះ​។​

 

+​ការវិនិច្ឆ័យ​ជំងឺ​៖
-​ប្រវត្តិ​ជំងឺ ៖ អ្នកជំងឺ មកជួប​គ្រូពេទ្យ​ដោយ​អាការ​ដូច​ពោល​ខាងលើ​។​

 

-​ការពិនិត្យ​រាងកាយ ៖ មានការ​ពិនិត្យ​សំខាន់​គឺ​៖

 

៙​មើល​សញ្ញា​ជីវិត ៖ មើលថា សម្ពាធ​ឈាម​ល្អ​ឬទេ​? មាន​គ្រុនក្តៅ​ឬទេ ? (​បើ​មាន​គ្រុនក្តៅ អាចធ្វើ​ឲ្យ​សង្ស័យ លើ​ការឆ្លង​មេរោគ​នៅក្នុង​ផ្ទៃ​ស្បូន ដែល​តែងតែ​កើតឡើង បន្ទាប់ពី​ការ​រំលូតកូន​ខុសច្បាប់ ព្រោះ​ខ្វះ​អនាម័យ​)​។​

 

៙​ការពិនិត្យ​ពោះ ៖ មើល​ទំហំ​របស់​ស្បូន ដើម្បី​ប៉ាន់ប្រមាណ​អាយុ​គភ៌ និង​មើលថា មាន​អាការ​ឈឺពោះ​ខ្លាំង ឬទេ ? និង​មាន​អាការ​បង្ហាញ​ដែល​បញ្ជាក់ថា ត្រូវមាន​ការវះកាត់ ជាបន្ទាន់​ឬទេ ?

 

៙​ការពិនិត្យ​ខាងក្នុង ៖ មើលថា មាន​ចេញឈាម តាម​មាត់ស្បូន​ឬទេ ? មាន​បំណែក​គភ៌ នៅក្នុង​ទ្វារមាស ឬ​ជាប់​នៅ​នឹង​មាត់ស្បូន ឬទេ ? ពិនិត្យ​ទំហំ​ស្បូន ដើម្បី ប៉ាន់ប្រមាណ​អាយុ​គភ៌​, ពេល​សង្កត់​ពោះ​មាន​ការឈឺ​ស្បូន ឬទេ ? ដែល​បញ្ជាក់ថា មានការ​រលាក ឬ​ឆ្លង​មេរោគ នៅ​ស្បូន​។​

 

+​ការពិនិត្យ​បន្ថែម​នៅ​បន្ទប់ពិសោធន៍ ៖
​ស្ត្រី​មាន​ផ្ទៃពោះ ដែល​សង្ស័យថា មានការ​រលូត​កូន តែងតែ​បានទទួល​ការពិនិត្យ​បន្ថែម តាមរយៈ​ការឆ្លុះ​អេកូ​ពោះ ឬ​ពិនិត្យ​តាម​- ទ្វារមាស ដើម្បី​ធ្វើការ​វាយតម្លៃថា នៅមាន​ទារក​នៅក្នុង​ផ្ទៃ​ឬទេ ? បើ​រលូត​ចេញមកក្រៅ​ហើយ តើ​បំណែក​គភ៌ ចេញ មក​ខាងក្រៅ​អស់​ឬ​នៅ ? ចាំបាច់​ត្រូវ​បានទទួល​ការព្យាបាល ដោយ​ការ​កោស​ស្បូន ទៀត​ឬទេ ?

 

+សភាព​គ្រោះថ្នាក់​៖
​ការ​រលូត​កូន អាចធ្វើ​ឲ្យ​មាន​គ្រោះថ្នាក់​ផ្សេងៗ ដូចជា ៖

 

១-​ការ​រលូត​កូន​ដោយ​ឯកឯង អាច​បណ្តាល​ឲ្យ​៖
-​មាន​សភាព​ធ្លាក់ឈាម​ច្រើន រហូតដល់​អ្នកជំងឺ មាន​សម្ពាធ​ឈាម​ទាប ឬ​ស្លេកស្លាំង​។​
-​បើ​មាន​បំណែក​គភ៌​សេសសល់​នៅក្នុង​ផ្ទៃ​ស្បូន អាច ធ្វើ​ឲ្យ​កើតមាន​ការឆ្លង​មេរោគ​ក្នុង​ស្បូន​បាន​។​
-​ធ្វើ​ឲ្យ​ម្តាយ មាន​សភាព​ក្រៀម​ក្រំចិត្ត ពី​ការ​រលូត​កូន ញឹកញាប់ មិនអាច​មានកូន​បាន​តាម​សេចក្តីប្រាថ្នា​របស់ខ្លួន​។​

 

២-​ការ​រំលូតកូន​ខុសច្បាប់ ៖ ភាគច្រើន​តែងតែ​ធ្វើ​ដោយ​បុគ្គល​ទូទៅ ដែល​មិនមែនជា​គ្រូពេទ្យ ធ្វើ​ឲ្យ​ការ​រំលូត មិន​ត្រឹមតែ មិនត្រូវ​តាម​វិធី​ទេ តែ​បណ្តាល​ឲ្យ​មាន​សភាព គ្រោះថ្នាក់​ផ្សេងៗ​ជា​ញឹកញាប់ គឺ​៖

 

៙​ធ្លាក់ឈាម​ច្រើន ៖ ក្នុងករណី​រំលូត​ហើយ ប៉ុន្តែ យកចេញ​មិន​អស់​។​

 

៙​ធ្លុះ​ស្បូន​៖ ដោយសារ​ការ​រំលូត មានការ​បញ្ចូល ឧបករណ៍​ដែក ឬ​វត្ថុ​ចម្លែក ទៅក្នុង​ស្បូន ដាក់​មិនត្រូវ​ទិស ឬ​ដាក់​ជ្រៅ​ពេក អាចធ្វើ​ឲ្យ​ធ្លុះ​ស្បូន បាន​ដោយ​ងាយ​។ -​ឆ្លង​មេរោគ​ក្នុង​ស្បូន​៖ ឧបករណ៍​ដែក ឬ​វត្ថុ​ចម្លែក ដែល​ដាក់បញ្ចូល​ទៅក្នុង​ស្បូន ដែល​ប្រើ​ក្នុងការ​រំលូត នោះ ភាគច្រើន​ពុំមាន​អនាម័យ​គ្រប់គ្រាន់ តាម​កម្រិត​- មាត្រដ្ឋាន បណ្តាល​ឲ្យ​អ្នកជំងឺ កើតមាន​ការឆ្លង​មេរោគ បាន​យ៉ាង​ងាយ ទាំង​មេរោគ​បាក់តេរី និង​មេរោគ​តេតាណូស​។​

 

+​ការព្យាបាល​៖
​ការព្យាបាល​ករណី​រលូត​កូន អាស្រ័យទៅលើ​ប្រភេទ នៃ​ការ​រលូត​កូន គឺ​៖

 

១-​ការ​រលូត ដោយមាន​សញ្ញា​គំរាម​៖
​បើ​ពិនិត្យ​អេកូ​ហើយ រកឃើញថា​៖
-​ទារក​ក្នុង​ផ្ទៃ​មានជីវិត ៖ គ្រូពេទ្យ នឹង​ណែនាំ​ឲ្យ​ស្ត្រី​មាន​ផ្ទៃពោះ ត្រឡប់​ទៅ​គេង​សម្រាក​ឲ្យ​បាន​ច្រើន មិន​ធ្វើការ ធ្ងន់ និង​ផ្អាក​ការរួម​ភេទ​។ ស្ត្រី​មាន​ផ្ទៃពោះ មួយចំនួន មិនចាំបាច់​ទទួលទាន​ថ្នាំ​ព្យាបាល​អ្វី នឹង​សះស្បើយ​ទៅវិញ ដោយ​ឯកឯង និង​អាចមាន​ផ្ទៃពោះ ជា​បន្តទៀត រហូតដល់ គ្រប់​កំណត់​សម្រាល​បាន ខណៈដែល​ស្ត្រី​មានគភ៌​មួយចំនួន នឹង​កើត​មានការ​រលូត មិនអាច​ចៀសវាង​បាន​តាម​ក្រោយ ទោះបីជា​ខំ​ថែទាំ​ខ្លួន​បានល្អ​យ៉ាងណាក្តី​។​
-​ទារក​ក្នុង​ផ្ទៃ បេះដូង​លែង​ដើរ​៖ គ្រូពេទ្យ នឹង​យក បំណែក​គភ៌ ចេញពី​ផ្ទៃ​ស្បូន ដោយ​ការ​កោស​ស្បូន ឬ​ដាក់​ថ្នាំ​សុល​តាម​ទ្វារមាស ជំរុញ​ឲ្យ​មាន​ការបើក​មាត់ស្បូន និង​មានការ​កន្ត្រាក់​ខ្លួន​របស់​ស្បូន ដើម្បី​បញ្ចេញ​បំណែក​គភ៌ មក​ក្រៅ​។​

 

២-​ការ​រលូត​ដោយ​មិនអាច​ចៀសវាង​បាន និង​ការ​រលូត មិន​ពេញលេញ​៖
​មិនអាច​រក្សាគភ៌​ឲ្យ​នៅ​គង់វង្ស​បានទេ និង មានការ​ប្រឈម​នឹង​ការ​ធ្លាក់ឈាម​ច្រើន​ទៀតផង​។ ដូច្នេះ ត្រូវយក​បំណែក​គភ៌​ចេញពី​ស្បូន ឲ្យ​អស់ ដោយ​ការប្រើ​តង្កៀប ជួយ​កៀប​យក​ចេញពី​ស្បូន ឬ​ប្រើ​ឧបករណ៍ ចូលទៅ​កោស​ក្នុង​ផ្ទៃ​ស្បូន​។​

 

៣-​ការ​រលូត​ពេញលេញ​៖
​ត្រូវ​ពិនិត្យ​បំណែក​គភ៌ ថា ចេញមក​អស់​ឬ​នៅ​? ឬ​អះអាង​ដោយ​ការឆ្លុះ​អេកូ ថា ពុំមាន​បំណែក​គភ៌ សេសសល់​ក្នុង​ស្បូន​។ ការព្យាបាល ធ្វើឡើង​ដោយ​ការសង្កេត​អាការ​ឈឺពោះ និង​ការ​ធ្លាក់ឈាម ខុស​ប្រក្រតី តាម​ទ្វារមាស ជាមុន បើ​មាន​ធ្លាក់ឈាម បញ្ជាក់ថា នៅមាន​បំណែក​គភ៌ សេសសល់​ក្នុង​ស្បូន ចាំបាច់ ត្រូវ​ទទួល​ការព្យាបាល ដូច​ការ​រលូត​កូន​មិន​ពេញលេញ​ដែរ៕

07-7-2015 (1)

 

Leave a Reply

(*) Required, Your email will not be published